* Tercümesi: Uslu durdum naynanay...
Geçen gün Sefa yine her zaman ki formunda bir o yanı bir bu yanı dağıtırken " Oğlum yeter ama biraz uslu ol" dediğimde bana böyle cevap verdi: " Uttu duğdum nanana..."
Aaa bana gayet melodik bir şekilde cevap verdi diye şaşırdım. Artık nasıl şaşırdıysam, o da benim şaşırmamdan hoşlandı demek ki başladı sürekli aynı şeyi söylemeye şirin şirin "Uttu duğdum nanana..."
Aklımda bir sürü düşünce....Acaba bu çocuğun müzik kulağı mı var? Ailede hiç yok ama (yok derken hepimiz gayet detone seslere sahibiz öyle az buz değil yani), Ne yapmak lazım? Bu yaşta eğitilir mi? ...
Neyse aklımın bir kenarında bu düşüncelerle akşam oldu. Yemekteyken babaya anlattım olanları, hatta Sefa şirin şirin ona da aynı şeyi yaptı...
Veee Eda'da başladı söylemeye.."""Noel vakti gelince, Oyuncak ve eğlence, Uslu durdum bu sene, haydi noel gelsene..."
Meğer bu geçen hafta izlediğimiz Alvin ve Sincaplar filminden alınmış bir melodiymiş. Ben izledim ama farkında bile değilim. Şarkıyı sincaplar söylüyor, seslendirmede ona göre yani normal bir ses değil.
Neyse benim müzisyen Sefa hayallerim suya düştü ama şunu anladım ki çocuklar bizim baktığımız şeylere bakıp bizden farklı şeyler görebiliyorlar. Aynı filmi seyrediyoruz ama benim yorgun aklımda kalanlardan çok daha fazla detay akıllarında kalıyor.
Gerçekten 7 çok geç. Çocuklar bizim tahminimizden çok daha erken yaşlarda bizim tahminimizden çok daha fazla şeyi kavrama kapasitesine sahipler aslında....
